به گزارش پارس به نقل از ایسنا، در حال حاضر بیش از نیمی از جمعیت جهان در شهرها زندگی می‌کنند و انتظار می‌رود که این روند مهاجرتی تداوم پیدا کند. تا سال 2050 میلادی بیش از دوسوم از مردم جهان از ساکنان شهرها خواهند بود. شهرها هستند که تعیین می‌کنند آیا می‌توان به رشد اقتصادی چشمگیری دست پیدا کرد یا در مواجهه با نابرابری تسلیم شد. شهرها مناطقی هستند که افراد در آن به دنبال فرصت‌های بیشتری برای ادامه تحصیل و پیدا کردن شغل هستند.

همچنین شهرها عامل تعیین کننده در تداوم یافتن استفاده فزآینده از منابع جهانی یا احتمال تحقق پیدا کردن شیوه‌ها و مسیرهای پایدار هستند. به همین دلیل اهداف تعیین شده در برنامه هدف توسعه پایدار SDG که شهرها و سکونتگاه‌های انسانی را باثبات، ترمیم‌پذیر و ایمن می‌سازد، حائز اهمیت است.

همچنین موفقیت در دستیابی اهداف ذکر شده در هدف توسعه پایدار شرایط را برای دست یافتن به دیگر مراحل این برنامه فراهم می‌سازد. یکی از اهداف مدنظر این برنامه این است که تمامی افراد به سیستم‌های حمل و نقل قابل دسترس، به صرفه و ایمن دسترسی داشته باشند، سطح ایمنی جاده‌ها تقویت شود و همچنین به نیازهای افراد آسیب‌پذیر همچون زنان و کودکان و معلولان توجه بیشتری شود.

به گزارش مرکز اطلاع‌رسانی سازمان ملل متحد، ساکنان شهرها می‌توانند جهت رفت و آمد از دوچرخه استفاده کرده یا پیاده‌روی کنند و از این طریق با انجام فعالیت جسمی خطر ابتلا به بیماری‌های غیرقابل واگیر را از خود دور کنند. این دو روش رفت و آمد برای تمامی افراد گزینه‌ای مناسب و به صرفه است. علاوه بر این حمل و نقل فعال به کاهش تعداد مرگ و میرهای جهانی و مصدومان ناشی از تصادفات رانندگی کمک می‌کند.