به گزارش پارس به نقل از کیهان، یک روزنامه آمریکایی نوشت؛ باراک اوباما به خاطر فصاحت در سخن رئیس جمهور شد اما اکنون تا حد زیادی این توانایی را از دست داده چون حرفی برای گفتن ندارد.


ریچارد کوهن در روزنامه واشنگتن پست می‌نویسد: اوباما اکنون پیرتر شده و این چیز عجیبی نیست، آنچه باعث تعجب است نشستن تندخویی و بدخلقی به جای سخن گفتن فصیح است. بی‌تردید او فصاحت گذشته را از دست داده و به همین دلیل میزان محبوبیت وی به 44 درصد رسیده است. مشکل او این است که غالباً حرفی برای گفتن ندارد. این مشکل به ویژه وقتی صحبت از سیاست خارجی می‌شود، شدیدتر می‌گردد. سیاست اوباما اجتناب از هرگونه درگیری در باتلاق منازعات خاورمیانه است.


این روزنامه در ادامه می‌نویسد: مخمصه‌ای که اوباما خود را در آن گرفتار کرده به خوبی در بیانیه وی بعد از حملات پاریس و لحن سرد آن هویدا بود. او بیش از اندازه محتاط است و از این که حرفی بزند که بعداً نتواند به آن عمل کند، بیم دارد. این اتفاق پیش از این هم درباره بشار اسد اتفاق افتاد.


واشنگتن پست خاطرنشان کرد: مشکل اوباما تنها ناتوانی در بیان سیاست خود نیست، بلکه وی نمی‌تواند حتی از عهده پیگیری سیاست اعلامی خود نیز برآید. بی‌میلی او به اقدام در لیبی زمانی که قذافی به تهدید مخالفان خود پرداخت، بیشتر از پیش شد تا اینکه فرانسوی‌ها وارد جریان شدند.


سیاست خروج کامل نیروهای زمینی آمریکا از عراق تبدیل به حضور محدود نیروهای زمینی آمریکایی در عراق شد. این تعداد محدود به تدریج بیشتر و بیشتر شدند. واقعیت، سیاست اوباما را پس زد. جنگی که جورج بوش در عراق به راه انداخت، درسی برای همگان بود. اما از زمان آغاز بحران هیچ کس سعی نکرده تا از تجربه آن جنگ استفاده کند.


کوهن ادامه می‌دهد: باید اقدامی جدی برای کنار زدن اسد از قدرت صورت می‌گرفت. اوباما از این که سوریه تجربه‌ای مانند تجربه عراق را برای آمریکا به بار بیاورد می‌ترسید و از همین روی با تمام توان به سیاست حداقلی چسبید و منتقدان را تخطئه کرد. اوباما در سخنان خود گفت نمی‌توانم از عهده بازی‌های سیاسی که دیگران وارد آن می‌شوند، برآیم. درست است که برخی از کاندیداهای ریاست جمهوری جمهوری‌خواه با انتقادات خود صرفاً به دنبال راه‌انداختن بازی‌های سیاسی هستند، اما بسیاری از مخالفان که در اندیشکده‌ها فعالیت می‌کنند کاملاً جدی هستند. یکی از مهم‌ترین دلایلی که اوباما را به ریاست جمهوری رساند، فصاحت وی در سخن گفتن بود. اما او تا حد زیادی این توانایی را از دست داده است. اوباما دیگر آن فصاحت سابق را ندارد، چون حرفی برای گفتن ندارد.